• Juuls

Chasing Dreams: Tygo (15)

Bijgewerkt: okt 5


Van Almere naar Amsterdam

Tygo (15) begon op vierjarige leeftijd in de mini’s van Waterwijk bij het AC Milan-teampje. Zijn eerste club in Almere waar hij uiteindelijk drie seizoen voor heeft gespeeld. Tygo: “Daarna ging ik naar Buitenboys en werd ik naar aanleiding van een schoolvoetbal toernooi gevraagd voor Sporting Almere. Bij Sporting Almere speelde ik destijds nog op 6, een hele andere positie dan dat ik nu sta”. Toch zocht hij naar veel meer uitdaging voor zichzelf, en is hij gaan zoeken op internet naar clubs in de omgeving die op hoog niveau spelen en kwam zo terecht bij sc Buitenveldert. “Ik schreef mij meteen in voor de talentendag en ben daar toen heen gegaan. De eerste training ging heel erg slecht, dus ik had niet verwacht dat ik door was. Daarna ging het ook nog mis met een mail. In eerste instantie dacht ik dat ik niet door ging. Maar dat was dus een foutje. Ik kwam steeds een training verder en werd uiteindelijk aangenomen bij Buitenveldert O14. Toen ik daar begon vond ik wel dat ik een heleboel moest leren. Mijn handelingssnelheid was niet goed, dat was nog een beetje langzaam. Maar ik had meteen een goed gevoel bij Buitenveldert. Ik werd direct goed opgevangen door mijn teamgenoot Silver. Hij was keeper in het team en aangezien ik achterin stond kwamen wij ook veel met elkaar in contact. Ik speelde toen nog linksback. Al vrij snel kreeg ik goed contact met nog een paar teamgenoten, onder ander dus Silver, hij speelt nu nog steeds bij Buitenveldert en Djevayno, dit zit nu bij AFC O16. Ik hoop dat zij ook ooit een mooie stap kunnen maken. In het begin ging het heel erg goed met ons team, we waren in het najaar bijna gepromoveerd naar een hogere divisie. Helaas ging dat seizoen niet zoals ik het verwacht had. Voor mijn gevoel waren we niet echt een team maar meer losse individuen. Als we een team waren konden we het echt veel verder schoppen.”

Steun van teamgenoten

“Ik voelde mij vanaf het eerste moment thuis bij Buitenveldert. Voor mij was het belangrijk dat ik zoveel mogelijk kon trainen, en dat was bij deze club mogelijk. Alhoewel ik het eerst wel moeilijk vond hoor met die jongens uit Amsterdam. Dat was ik totaal niet gewend. In Almere zijn veel rustigere jongens, dus ik moest mij echt aanpassen de eerste tijd . Maar Silver hielp mij daar meteen bij. We praatte heel vaak met elkaar, als er iets mij met was dan zei ik dat gewoon tegen Silver. En Silver zei dan weer bepaalde dingen die mij geruststelde en dan was het gewoon weer goed. Hij zei vaak dat ik mijn eigen spel moest spelen. Ik weet bijvoorbeeld dat ik in het veld niet een prater ben en dat ik dat meer moet doen, dat mag nu nog steeds wel meer vind ik zelf. Mijn trainer destijds die zei ook altijd, 'je bent groot dus je moet meer van je laten horen en dan zullen ze daar heus wel naar luisteren'. Maar ik deed dat niet want ik was altijd bang. Dus toen vertelde ik dat tegen Silver en die zei 'gewoon doen, ik help je daarbij als het fout gaat, ik ben er voor je'. Dat gaf mij een heel goed gevoel. Halverwege het seizoen ging ik veel meer praten en coachen, en toen merkte ik ook dat mijn teamgenoten luisterde. Dat gaf mij het gevoel dat ik gewaardeerd werd in het team. Dat ze naar mijn coaching luisterde en deden wat ik zei.”

"En ergens deed het mij heel erg goed want dan hebben ze dus geen grip op je."

Geen grip

Toch ging zijn eerste jaar bij sc Buitenveldert niet helemaal van een leien dakje. Halverwege het seizoen vonden er meerdere incidenten plaats, waarbij spelers onderling binnen het team met elkaar overhoop lagen. “Zelf ben ik af en toe ook een paar keer in die situatie beland waarbij ik doelbewust getrapt werd tijdens trainingen. Maar ik besteedde daar eigenlijk geen aandacht aan. Ik sprak daar ook nooit over met mijn teamgenoten. De enige tegen wie ik het vertelde waren mijn ouders, zij zeiden steeds dat het er gewoon bij hoort. En ergens deed het mij heel erg goed want dan hebben ze dus geen grip op je. Ik speelde afgelopen seizoen een oefenwedstrijd tegen AZ en daar werd ik ook een paar keer getrapt. Dat was voor mij een signaal dat ze het dus moeilijk met mij hebben. Dat vind ik ook wel fijn om te weten. Ik zie het ook als een houvast dat ik juist door moet zetten op zulke momenten. je wordt er een stuk sterker door. Uiteindelijk heeft het hele gedoe bij sc Buitenveldert niet veel impact op mij gehad, meer op mijn ouders dan mezelf. Tegen het einde van het seizoen was het eigenlijk nog heel erg gezellig met het team. Er kwam een nieuwe trainer om het over te nemen en die maakte er nog een mooi einde van. Ik weet dat we de laatste wedstrijd tegen Excelsior speelde, in het stadion, toen gaf ik nog twee assists op Djevayno. We wonnen met 4-2 en waren allemaal blij. Dus dat was een goede afsluiting.”

"Toch heb ik het meeste geleerd van u, toen wij die oefening deden met die kaartjes. Hoe ik positief moet denken."

Veel geleerd

Het seizoen daarna ging Tygo naar de O15 en kreeg daar voor de derde keer in een korte periode weer een nieuwe trainer. Als hij nu terugkijkt op de twee seizoenen dat hij daar heeft gezeten is hij mening dat hij van alle trainers veel heeft geleerd. “De eerste trainer leerde mij echt de basis dingen, de tweede leerde mij om doorzettingsvermogen te tonen, niet zeuren als je een foute bal geeft maar gewoon doorgaan en de laatste twee trainers hebben mij vooral voetballend beter gemaakt waardoor ik ook meer zelfvertrouwen kreeg. Toch heb ik het meeste geleerd van u, toen wij die oefening deden met die kaartjes. Hoe ik positief moet denken. Ik was altijd heel erg negatief en bang dat het allemaal niet goed zou gaan terwijl ik niet eens heel slecht speelde. Daarna ging het allemaal beter en voelde ik mij ook veel positiever, dat zag je ook de laatste wedstrijden.”

Almere City

Helaas werd de competitie door de Corona-crisis voortijdig beëindigd en dat terwijl Tygo net in zijn rol begon te groeien. Zijn doel om een stap hogerop te maken viel voor zijn gevoel in het water. Maar niets bleek minder waar. Rond eind april nam Almere City contact op met zijn trainer bij sc Buitenveldert en toonde serieuze interesse. “Dat was allemaal zo snel gegaan, want eerst belde AFC. Maar zij reageerde heel lang niet meer, dus ik had dit allemaal niet verwacht. Dus ik nam er maar genoegen mee om nog een jaar bij sc Buitenveldert te blijven en dan te spelen voor de O17 als die mogelijkheid er was. En ineens reed ik op zondagochtend na een potje voetballen met vrienden op de fiets terug naar huis en belde AFC weer, zij gaven aan dat Almere City mij heel graag wilde hebben en probeerde mij over te halen om voor hun te komen spelen. Dus ik zei ‘ooh ja, zal wel’ en fietste rustig door. Maar vervolgens belde Almere City mij, toen moest ik wel even stoppen hoor. Dus ik nam op en zei ‘ja hoi, met wie spreek ik, kan ik u later even terug bellen’. Totaal onwetend wie ik aan de telefoon had hoorde ik aan de andere kant van de lijn 'je spreekt met [..] van Almere City'. Dus ik gelijk remmen om met hem te praten. Hij vertelde mij dat ie al met mijn ouders gesproken had, zij wisten er blijkbaar al van. Toch vond ik het best een lastige keuze. Ik moest er wel echt over nadenken, want ik weet dat de lichting van AFC O16 een heel erg goed team is. Kijk je weet nooit bij welk team je een basis plek krijgt. Maar als dat al een heel goed team is, speel je een centrale verdediger nooit zomaar uit de basis. Terwijl de lichting van Almere City misschien wat minder is, dan is de kans om een basisplaats af te dwingen veel groter zodat ik mezelf ook kan laten zien op dat podium. Op basis daarvan heb ik ook mijn keuze gemaakt. Daarnaast was het met school ook allemaal veel praktischer. Ik ga mijn examenjaar in en dat is bij Almere City veel beter geregeld. En veel meer trainingen gaf voor mij ook de doorslag, bij AFC is het maar drie keer en bij City maximaal zeven en minimaal vijf keer in de week. Het scheelt ook een heleboel reistijd, anders had ik weer helemaal naar Amsterdam gemoeten, terwijl ik nu op de fiets kan. Ik kijk er echt ontzettend naar uit om er een mooi seizoen van te maken”

Toekomst pad

Tygo heeft er nooit een geheim van gemaakt dat hij graag het maximale uit zijn potentie wil halen en is daar vanaf het eerste moment dat hij bij sc Buitenveldert kwam ook duidelijk in geweest. In ieder geval tegen mij wel altijd. Hij heeft voor zichzelf al een heel pad uitgestippeld waar hij daadwerkelijk alles uit wil halen wat er in zit. “Komend seizoen zit ik natuurlijk in de O16, dan streef ik er naar om zo snel mogelijk door te stomen naar de O17 of misschien wel de O18. Het liefst eerst de O17, wedstrijden spelen, meetrainen en gewoon minuten maken. En als ik met de O18 mee mag mee trainen, zou ik dat al heel wat vinden. Die zijn twee jaar ouder, dat zou echt top zijn. Het liefst hoop ik dat er volgend jaar een club nog hoger dan Almere City komt, maar dat weet je nooit, maar als dat niet komt, dan het liefst zo snel mogelijk een contract afdwingen bij City en mijn debuut maken in het eerste. Echt een basisspeler worden en van daaruit kijken of ik naar de Eredivisie kan.” Op de vraag wat de meest ideale stap zou zijn als hij hardop mag dromen antwoord hij resoluut: 'dat Liverpool belt'. Nee maar even serieus, ik hoop gewoon op een mooie Eredivise club, een PEC Zwolle bijvoorbeeld, het hoeft niet per se Ajax, PSV of Feyenoord te zijn, dat zou mooi zijn. En als ik dan toch mijn hart mag laten spreken dan zou AZ wel echt mijn droomclub zijn in Nederland. Ik vind de jeugd ontzettend goed, de hele opleiding gewoon, volgens mij zijn ze nu ook de beste in Nederland. En misschien met een beetje geluk ook het Nederlands elftal, dat wordt lastig, maar goed het kan wel.”

"Wat ik zo tof vind aan Wijndal en Koopmeiners is dat ze beide nog jong zijn en nu al zover in hun ontwikkeling. Ze zitten bij een topclub en dat geeft motivatie dat het ook voor mij allemaal kan lukken zo snel al."

Jezelf blijven

“Mijn favoriete speler is Virgil van Dijk, hij lijkt lomp, maar hij is het niet, hij is heel lang maar hij, ik weet niet, hij kan goed koppen, verdedigend gewoon goed, hij is snel, dat ben ik ook. Ja, Virgil van Dijk is wel echt mijn favoriete speler. Hij is ook gewoon zichzelf, niet showen met dingen enzo. In de Eredivisie vind ik Tagliafico heel erg goed, hij werkt altijd hard. En Owen Wijndal en Teun Koopmeiners van AZ. Koopmeiners centraal achterin. Ik had hem toen goed bekeken tijdens Ajax – AZ waar ik ballenjongen was. Uit de Eredivisie zijn dat de spelers waar ik graag naar kijk. Wat ik zo tof vind aan Wijndal en Koopmeiners is dat ze beide nog jong zijn en nu al zo ver in hun ontwikkeling. Ze zitten bij een topclub en dat geeft mij motivatie dat het ook voor mij allemaal kan lukken zo snel al. Dat je er ook hard voor moet blijven werken. En voor mijn gevoel blijven zij ook echt zichzelf, dat vind ik belangrijk. Net als Myron Boadu, die is echt anders dan alle andere spitsen gewoon, hij is vrij klein, maar niet normaal sterk gewoon, toen tegen Ajax stond hij tegenover Schuurs, die is veel groter maar hij had het echt moeilijk met hem. Een normale jongen volgens mij, ook van sc Buitenveldert gekomen”.

Loslaten

Net als Boadu had Tygo ook het gevoel dat toen hij voor sc Buitenveldert ging spelen dat hij een stap hogerop kon maken. “Vooral dit seizoen had ik dat gevoel, veel meer dan de jaren daarvoor. En dat is nu ook gelukt. Ik zou ook aan alle andere spelers die dezelfde droom als ik hebben mee willen geven dat ze altijd hun best moeten en niet teveel moeten nadenken over scouts enzo. Dat had ik afgelopen seizoen heel erg, ik wilde zó graag dat ik mezelf tegen ging werken door er te veel over na te denken, waardoor ik ook heel slecht speelde. Pas toen ik het helemaal losliet ging ik veel vrijer spelen, en je ziet nu dat het allemaal heel snel kan gaan. Ik wilde veel te graag dat ik ging overcompenseren waardoor niks lukte. En het gevoel van loslaten neem ik ook mee naar City, het maakt niet uit tegen wie ik speel, al is het de spits van het Nederlands elftal. Als het komt dan komt het wel, ik weet wat ik wil en daar ga ik voor blijven werken."

49 keer bekeken

 COPYRIGHT © Talent Coach Football 2018 - 2020 | KVK 80303366 | BTW NL003423200B25 | Paulus Potter 7, 1191 WM Ouderkerk aan de Amstel